|
تاریخ چاپ : |
2024 Sep 08 |
www.islamage.com |
لینک : |
عـنوان : |
احادیث عذاب و نعمتهای قبر متواتر هستند |
بسم الله الرحمن الرحیم الحمدلله رب العالمین و الصلاة و السلام علی رسول الله و علی آله و اصحابه الی یوم الدین و اما بعد : شارح طحاویه میگوید: اخبار و احادیث در باره عذاب قبر برای مستحقین از حضرت رسولالله صلی الله علیه وسلم به تواتر رسیدهاند و هم چنین احادیث سوال منکر و نکیر در حد تواتر هستند، بنابراین اعتقاد و ایمان به حقانیت آنها واجب و لازم است، البته درباره نحوه و چگونگی عذاب قبر ما مجاز به اظهار نظر نیستیم و کیفیت آن را نمیدانیم، چون عقل صلاحیت درک نحوه آن را ندارد و از حوزه عمل عقل خارج است و از طرف دیگر چنین احکامیمرتبط به دنیای واقع نیستند تا بر اساس عقل باشند یا بتوان آنها را عقلانی ساخت، در دین اسلام تنها احکام شریعت دنیایی در حوزه هاضمه عقل بشری نازل میشوند و باید احکامیمشروع گردد که عقل بشری تاب و توان آنرا داشته باشد، بازگشت روح به جسد و احکام دیگر قبر و قیامت در حوزه قوانین و سنن مألوف و معهود بشر نیستند تا در مقابل عقل دنیایی بشر سر تسلیم فرود آورند.[1] و در جایی دیگر میگوید: باید بدانیم که عذاب قبر همان عذاب برزخ است، هرکس که از دنیا کوچ کند و مستحق عذاب باشد، دفن شود یا نه، سهم خود را از عذاب خواهد چشید، خواه درندگان او را بخورند یا طعمه حریق شود و به خاکستر مبدل گردد و در فضا پراکنده شود، یا به دار آویخته شود و یا در دریا و آب غرق شود، در هر حالتی باشد همان عذاب را میچشد که برای جسم مدفون در خاک مقرر گشته است و دچار فشار و خورد شدن استخوان هم میشود، بر ما لازم است نصوص صحیح وارد شده ازپیامبر صلی الله علیه وسلم را بدون افراط و تفریط فهم کنیم.[2] ملاحده و بسیاری از اندیشمندان اسلامیکه به مذهب فلاسفه گرویدهاند، منکر عذاب قبر هستند، آنها میگویند: عذاب قبر هیچگونه وجود خارجی ندارد و برای اثبات ادعای خود به این مطلب استناد میکنند که ما قبور را باز کردیم اما هیچگونه نشانهای از عذاب یا نعمتهای وارد شده در نصوص را مشاهده نکردیم.[3] همچنین فرقه خوارج و بعضی از معتزله مانند: ضرار بن عمر و بشر مریسی نیز منکر عذاب قبر هستند، البته قاطبه اهل سنت و اغلب معتزله با این گروه اختلاف نظر دارند و به عذاب قبر ایمان دارند.[4] آنها چیزی را انکار میکنند که در دایره علم خود بدان دست پیدا نکردهاند و توان احاطه بدان را ندارند و گمان میکنند که چشم آنها همه چیزها را میبیند و گوش آنها همه صداها را میشنود، ولی ما امروزه اسرار و رموزی را از جهان هستی درک میکنیم که چشم و گوش از پی بردن به آنها عاجز و ناتوان هستند. هرکس به خدا ایمان داشته باشد اخبار و کلامش را با جان و دل میپذیرد. در قرآن اشاراتی دایر بر وجود و حقانیت عذاب قبر وجود دارد و امام بخاری در صحیح خود بابی را تحت عنوان «باب ما جاء فی عذاب القبر» مطرح نموده است و در ادامه عنوان باب آیات زیر را برای اثبات عذاب قبر ذکر میکند. «إِذِ الظَّالِمُونَ فِی غَمَرَاتِ الْمَوْتِ وَالْمَلآئِکةُ بَاسِطُواْ أَیدِیهِمْ أَخْرِجُواْ أَنفُسَکمُ الْیوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُونِ» الأنعام: ٩٣ (اگر (حال همه ستمگران، از جمله این) ستمکاران را ببینی (و بدانی که چه وضع نابهنجار و دور از گفتاری دارند) در آن هنگام که در شدائد مرگ فرو رفتهاند و فرشتگان دستهای خود را (به سوی آنان) دراز کردهاند (و بر بناگوششان تپانچه و بر پشتشان تازیانه میزنند و بدیشان میگویند: اگر میتوانید از این عذاب الهی) خویشتن را برهانید. این زمان به سبب دروغهائی که بر خدا میبستید و از (پذیرش) آیات او سرپیچی میکردید، عذاب خوارکنندهای میبینید. ) «سَنُعَذِّبُهُم مَّرَّتَینِ ثُمَّ یرَدُّونَ إِلَى عَذَابٍ عَظِیمٍ» التوبة: ١٠١ (ایشان را (در همین دنیا) دو بار شکنجه میدهیم (: یکبار با پیروزی شما بر دشمنانتان که مایه درد و حسرت و خشم و کین آنان میگردد، و بار دوم با رسواکردن ایشان به وسیله پردهبرداری از نفاقشان). سپس (در آخرت) روانه عذاب بزرگی میگردند) (خداوند (چنین بنده مؤمنی را تنها نگذاشت و) او را از سوء توطئهها و نیرنگهای ایشان محفوظ و مصون داشت، ولی عذاب بدی خاندان فرعون را در بر گرفت. و آن آتش دوزخ است که بامدادان و شامگاهان آنان بدان عرضه میشوند. (این عذاب برزخ ایشان است) و امّا روزی که قیامت برپا میشود (خدا به فرشتگان دستور میدهد) خاندان فرعون (و پیروان او) را به شدیدترین عذاب دچار سازید. ) آیه اول که امام بخاری آن را بیان فرمود در مورد عذاب کفار توسط فرشتگان در حال سکرات مرگ است. آیه دوم حکایت از آن دارد که منافقان بیش از عذاب روز قیامت به دو عذاب دیگر گرفتار میشوند، عذاب اول عذاب دنیا است که توسط مومنان یا مستقیم از طرف خدا به منافقان چشانده میشود و عذاب دوم عذاب دردناک قبر است. امام حسن بصری در تفسیر دو عذاب میفرماید: منظور از مرتین، عذاب دنیا و قبر است.[5] طبری میگوید: غالب این است که منظور از دو عذاب، یکی عذاب قبر است و دیگری عذاب گرسنگی، قحطی، اسیر، قتل و اذلال باشد.[6] و آیه سوم دلیل روشنی برای اهل سنت مبنی بر اثبات عذاب قبر است، چون خداوند متعال تاکید میفرماید که آل فرعون صبح و شام در کنار آتش حاضر میشوند و این احضار پیش از روز قیامت است، زیرا بعد از این آیه خداوند میفرماید: « تَقُومُ السَّاعَةُ أَدْخِلُوا آلَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذَابِ» غافر: ٤٦ امام قرطبی و جمهور مفسرین بر این عقیده هستند که عرض آل فرعون در کنار آتش در عالم برزخ صورت میگیرد.[7] آیه زیر به روشنی بر عذاب و فتنه قبر دلالت میکند: « یثَبِّتُ اللّهُ الَّذِینَ آمَنُواْ بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَفِی الآخِرَةِ» إبراهیم: ٢٧ (خداوند مؤمنان را به خاطر گفتار استوار (و عقیده پایدارشان) هم در این جهان (در برابر زرق و برق مادیات و بیم و هراس مشکلات محفوظ و مصون مینماید) و هم در آن جهان (ایشان را در نعمتهای فراوان و عطایای بیپایان، جاویدان و) ماندگار میدارد.) در حدیث براء بن عازب آمده بود که وقتی مومن در قبر نشانده میشود و در جواب فرشتگان میگوید: به الوهیت خدا و رسالت محمد صلی الله علیه وسلم شهادت میدهم، این ثبات و استقامت همان تثبیت مذکور در آیه است. در حدیثی دیگر آمده است که این آیه درباره عذاب قبر نازل شده است.[8] از عایشه ام المومنین رضی الله عنها روایت شده که یک زن یهودی به خانه او رفت و صحبت از عذاب قبر به میان آورد و به عایشه رضی الله عنها گفت: خداوند تو را از عذاب قبر نجات دهد. عایشه رضی الله عنهااز رسولالله صلی الله علیه وسلم درباره عذاب قبر سوال کرد. رسولالله صلی الله علیه وسلم فرمود: آری، عذاب قبر حق است. حضرت عایشهک میگوید: بعد از آن جریان رسولخدا صلی الله علیه وسلم بعد از هر نمازی از عذاب قبر به خدا پناه میبرد.[9] در صحیح مسلم از عایشه رضی الله عنها روایت شده است که دو پیرزن از یهودیان مدینه پیش من آمدند و گفتند: بی تردید انسانها در قبر عذاب داده میشوند، عایشه رضی الله عنها میفرماید: من سخنان آن دو پپیرزن را رد کردم و دروغ تلقی نمودم و دوست نداشتم که سخنان آنها را بپذیرم. آنها از خانه من بیرون رفتند و رسولالله صلی الله علیه وسلم به منزل آمد، من هم جریان را برای ایشان تعریف کردم، پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: (صَدَقَتَا إِنَّهُمْ یعَذَّبُونَ عَذَابًا تَسْمَعُهُ الْبَهَائِمُ قَالَتْ فَمَا رَأَیتُهُ بَعْدُ فِی صَلَاةٍ إِلَّا یتَعَوَّذُ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ ) (راست گفتند، اهل قبور در قبر چنان عذاب داده میشوند که صدای آه و فغان آنها به گوش همه حیوانات میرسد) عایشه رضی الله عنها میفرماید: بعد از آن رسول خدا صلی الله علیه وسلم بعد از هر نمازی از عذاب قبر به خدا پناه میبرد. [10] رسولالله صلی الله علیه وسلم به دلیل حساس بودن و اهمیت عذاب قبر، اصحاب و یاران را در این باره تعلیم میداد و حتی یک دفعه خطبه را به این موضوع اختصاص داده است. در صحیح بخاری از اسماء بنت ابی بکر رضی الله عنها روایت شده که رسولالله صلی الله علیه وسلم روزی برای ایراد سخن بلند شد و درباره فتنه قبر که انسانها بدان مبتلا میشوند، به ایراد خطبه پرداخت، وقتی عذاب قبر را عنوان کرد، مسلمانان (شنوندگان) به شدت به لرزه در آمدند و ترس و وحشت آنها را فرا گرفت.[11] در روایت نسائی آمده است: اسماء رضی الله عنها که راوی حدیث است میگوید: از شنیدن سخنان رسولالله صلی الله علیه وسلم درباره عذاب قبر چنان سر و صدایی بلند شد که من مفهوم سخنان رسولالله صلی الله علیه وسلم را درست درک نکردم، وقتی سر و صدا خاموش شد، از بغل دستی خود پرسیدم: خداوند تو را بیامرزد، رسولالله صلی الله علیه وسلم در پایان سخنان خود چه فرمود؟ او در جواب گفت: رسولالله صلی الله علیه وسلم فرمود: (قَدْ أُوحِی إِلَی أَنَّکمْ تُفْتَنُونَ فِی الْقُبُورِ قَرِیبًا مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ ) [12] رسولالله صلی الله علیه وسلم صدای معذبین را میشنود خداوند به پیامبر گرامیخود این توانایی را عنایت فرموده که صدای معذبین قبر را بشنود. در حدیثی که صحیح مسلم آن را از حضرت زید بن ثابت روایت کرده، چنین آمده است: روزی که رسولالله صلی الله علیه وسلم در باغی از باغهای بنی نجار سوار بر قاطر بود و ما نیز ایشان را همراهی میکردیم، ناگهان مرکب رسولالله صلی الله علیه وسلم از مسیر منحرف شد و به سرعتش چنان افزود که نزدیک بود رسولالله صلی الله علیه وسلم را بر زمین بیندازد ـ بلافاصله نگاه ما به شش یا پنج یا چهار قبر اطراف مسیر افتاد ـ رسولالله صلی الله علیه وسلم فرمود: (مَنْ یعْرِفُ أَصْحَابَ هَذِهِ الْأَقْبُرِ فَقَالَ رَجُلٌ أَنَا قَالَ فَمَتَى مَاتَ هَؤُلَاءِ قَالَ مَاتُوا فِی الْإِشْرَاک فَقَالَ إِنَّ هَذِهِ الْأُمَّةَ تُبْتَلَى فِی قُبُورِهَا فَلَوْلَا أَنْ لَا تَدَافَنُوا لَدَعَوْتُ اللَّهَ أَنْ یسْمِعَکمْ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ الَّذِی أَسْمَعُ مِنْهُ) [13] (چه کسی صاحبان این قبور را میشناسد؟ یکی از حاضران گفت: من یا رسول! رسولالله صلی الله علیه وسلم فرمود: اینها درچه تاریخی فوت کردهاند؟ او گفت: اینها در زمان کفر و در حالت شرک فوت کردهاند. رسولالله صلی الله علیه وسلم فرمود: قطعاً این امت در قبور مورد فتنه و عذاب قرار میگیرند، اگر از این هراس نمیداشتم که مردگان را دفن نمیکنید، از خداوند میخواستم که صدای عذاب اهل قبور را به شما بشنواند.) حدیثی که بخاری و مسلم آن را از ابن عباس رضی الله عنه روایت کردهاند، حکایت از آن دارد که رسولالله صلی الله علیه وسلم صدای اموات معذب قبر را میشنید. در این حدیث چنین آمده است: رسولالله صلی الله علیه وسلم از کنار دو قبر عبور کرد و فرمودند: اهل این قبور در حال عذاب هستد و عذاب آنها به خاطر جرم و گناه بزرگی نیست.[14] شنیدن دیگران بعضی از انسانها همواره مدعی هستند که صدای معذبین قبر را شنیده یا دیدهاند، از میان آنها شخصیتهایی وجود دارد که مرد دروغ نیستند و نمیتوان بدانها شک نمود، مثلاً علامه ابن تیمیه در این باره میفرماید: گاهی برای مردم زمان ما در خواب و بیداری چیزهایی کشف میشود که بدان علم دارند و به اثبات هم رسانیدهاند، چنین مواردی نزد ما کم نیستند.[15] در جایی دیگر در راستای نفی دیدگاه منکرین عذاب قبر میگوید: وقتی معلوم است که شخص در حال خواب روحش بلند میشود و راه میرود و حرف میزند و توسط باطن بدنش کارهایی با روح خود انجام میدهد و بدن از انجام آن کارها احساس لذت یا عذاب میکند، در حالی که جسدش دراز کشیده و خوابیده است و چشمانش را گشوده و دهانش را بسته و اعضای بدنش از حرکت باز افتاده است، اما گاهی بر اثر قوت حرکت داخلی حرکت میکنند و گاهی بلند میشود، راه میرود و جیق میزند، همه این حرکتها در اثر نیروی درونی انجام میگیرند. کار انسان مرده هم از این موضوع مهمتر نیست، چون روحش عذاب میبیند و لذت میجشد و جواب میدهد و سخن میگوید در حالی که نشسته و روحش متصل به لاشه و در قبر تنگ و تاریک دراز کشیده است، حتی شدت آن به گونهای است که در عالم خارج هم احساس میشود و بدن را به حرکت در میآورد و او را در قبر به جنب و جوش وادار میسازد و حتی افراد بیشماری هم صدای ناله و فغان آنرا از بیرون میشنوند و حتی دیده شده که از شدت عذاب از قبر بیرون آمده است، البته این حالت برای هر مردهای لازم نیست، همانطور که هر خوابیدهای دچار چنین حالتی نمیشود، بلکه به شدت و ضعف عذاب و خواب بستگی دارد.[16] وصلی الله وسلم علی نبینا محمد وعلی آله وصحبه أجمعین. وآخر دعوانا أن الحمدلله رب العالیمن. دکتر عمر سلیمان اشقر منبع: کتاب "قیامت صغری و قیامت کبری"؛ دکتر عمر سلیمان اشقر. عصر اسلام IslamAge.com
[1]. شرح عقیده الطحاویه: (450). [2]. شرح عقیده الطحاویه: (451). [3]. تذکره القرطبی: 125. [4]. فتح الباری: (3/233). [5]. فتح الباری: (3/233). [6]. فتح الباری 3/233. [7]. فتح الباری: (11/233). [8]. صحیح بخاری، کتاب جنایز. [9]. بخاری کتاب جنائز باب ما جا ء فی عذاب القبر. فتح الباری 3/231. [10]. صحیح مسلم، کتاب المساجد. [11]. بخاری کتاب جنائز باب عذاب قبر. فتح الباری 3/232. [12]. نسائی، به جامع الاصول: (11/170) مراجعه شود. [13]. صحیح مسلم، کتاب الجنه. [14]. ادامه حدیث را در ادامه ذکر خواهیم کرد. [15]. مجموع الفتاوی: (24/376). [16]. فتاوی ابن تیمیه 5/525. |