|
تاریخ چاپ : |
2024 Sep 07 |
www.islamage.com |
لینک : |
عـنوان : |
حكم خروج حسين رضی الله عنه ؟ |
بسم الله الرحمن الرحیم خروج حسين رضی الله عنه هيچ منفعت ديني و دنيوي نداشت، به خاطر اين بزرگان اصحاب در آن وقت او را از رفتن به كوفه نهي كردند، و اين رفتن سبب شد تا آن ستمگران و سركشان به نوه پیامبر صلی الله علیه وسلم حمله كنند و او را مظلومانه به شهادت رساندند، و اگر او در شهر خودش مينشست و بيرون نميرفت چنان فسادي رخ نميداد و او كشته نميشد. اما آنچه خداوند مقدّر كرده باشد رخ ميدهد گرچه مردم نخواهند. و كشته شدن حسين، از كشته شدن پيامبران چيز بزرگتر و بالاتري نيست، سر يحيي بن زكريا صلوات الله و سلام عليه به عنوان مهريه و پيشكش زن زناكاري تقديم شد، و زكريا را كشتند، و خواستند موسي را به قتل برسانند، و خواستند عيسي را بكشند و پيامبراني ديگر كشته شدهاند، و همچنين عمر و عثمان و علي كشته شدهاند و اينها همه از حسين رضی الله عنه افضل و برتر بودهاند، بنابراين جايز نيست كه انسان وقتي كشته شدن حسين را يادآوري ميكند به سر و صورت خود بزند و گريبانش را پاره كند، بلكه از همه اين چيزها نهي شده است و پیامبر صلی الله علیه وسلم ميفرمايد: «هر كس به صورت بزند و گريبانش را پاره كند از ما نيست».( بخاری کتاب الجنائز – باب لیس منا من شق الجیوب حديث 1294.) و ايشان صلی الله علیه وسلم فرمود: «من از زني كه فرياد ميزند و آن كه مويش را ميتراشد و آن كه گريبانش را چاك ميكند بيزار هستم».( مسلم کتاب الایمان حديث 167.) و فرمود: «نوحهخوان اگر توبه نكند روز قيامت در حالي حشر ميشود كه جامعه و شلواري از قير بر تن خواهد داشت».( مسلم كتاب الجنائز حديث 934.) بنابراين هر گاه چنين مصيبتهايي پيش ميآيد مسلمان همان چيزي را بگويد كه خداوند متعال فرموده: « الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ» (البقره: 156). «آنها كه هر گاه مصيبتى به ايشان مىرسد، مىگويند: ما از آن خدائيم; و به سوى او بازمىگرديم!».
مردم درباره قتل حسين سه گروه هستند گروه: گروه اول: نظرشان اين است كه حسين عليه امام شورش كرد و ميخواست مسلمين را متفرق كند، بنابراين حق او بوده كه كشته شود، و ميگويند پيامبر خدا صلی الله علیه وسلم فرموده است: «وقتي شما همه بر يك نفر اتفاق كرده بوديد و كسى پيش شما آمد و خواست جماعت شما را متفرق كند او را بكشيد هر كس كه باشد». (مسلم كتاب الإمارة حديث 1852.) و حسين ميخواست جماعت مسلمين را متفرق كند و پيامبر فرموده چنين كسي هر كس كه بود او را بكشيد، بنابراين كشتن او كار درستي بوده است، اين قول و ديدگاه ناصبيها است، آنهايي كه نسبت به حسين بن علي رضی الله عنه و عن ابيه دشمني ميورزند. گروه دوم: ميگويند حسين امام بود و اطاعت از او واجب بود بنابراين بايد زمام امور به او سپرده شد. گروه سوم: اين گروه اهل سنت و جماعت هستند اينها معتقدند كه حسين مظلومانه به شهادت رسيده است، و او حاكم و امام نبود، و او شورشي نبود، بلكه او مظلومانه به شهادت رسيد چنان كه پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: حسن و حسين سرداران جوانان بهشت هستند.( ترمذی، كتاب المناقب، باب مناقب الحسن والحسين حديث 3768.) زيرا حسين ميخواست برگردد يا به شام پيش يزيد برود اما آنها به او اجازه ندادند و گفتند بايد او را اسير كنند و پيش ابن زياد ببرند.
وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله و اصحابه الی یوم الدین
سایت عصر اســلام |